Solo: A Star Wars Story is gewoon heel leuk

Was het nou strikt genomen nodig om het achtergrondverhaal van een jonge Han Solo te vertellen? Neuh, eigenlijk niet. Eerlijk gezegd ben ik na het zien van Solo: a Star Wars story ook niet zo heel veel wijzer geworden over wat Han Solo nou…Han Solo heeft gemaakt, want de film gaat niet heel erg de diepte in. En geloof het of niet, dat is helemaal geen probleem. Ik ging er in met het idee dat dit gewoon een actiefilm zou worden in het Star Wars-universum, en dat is ook precies wat Solo is geworden. Je ziet een klein gedeelte van zijn jeugd, het begin van zijn smokkelcarrière en zoals je zou verwachten hoe en waar hij Chewbacca en Lando Calrissian heeft ontmoet en hoe hij aan de Millennium Falcon is gekomen, onder andere.

Al die momenten worden verpakt in een verhaal dat een onderwereld schetst die ondanks de lasers, ruimteschepen en in het donker gloeiende buit volledig realistisch aanvoelt. Zoals Woody Harrelson’s karakter Beckett in de beginfase tegen Solo zegt: “als je in deze wereld stapt, kun je er niet meer uit”. En wat doe je als een klus niet helemaal gaat zoals je had gehoopt? Dan improviseer je maar, met paniek en spektakel tot gevolg. Er wordt geroofd, gevochten, gevlucht, gelogen en geflirt, en het gros daarvan tegelijk, zoals dat hoort in een avonturenfilm. Solo vangt wat dat betreft de spirit van Star Wars heel goed, ook al kun je het verhaal op een kladje uitschrijven.

Powered by WPeMatico

Aanbevolen artikelen