Nou, Keith Bakker had toch gelijk hoor: gameverslaving bestaat. De wereldgezondheidsorganisatie (WHO) erkent vanaf vandaag gameverslaving als een officiële verslaving. Is niks geen nieuws natuurlijk, want al in 2011 werd het fenomeen al aan de Erasmus Universiteit onderzocht en daaruit bleek dat er zeker een hoop jongeren zijn die een ongezonde relatie hebben met elektronisch entertainment.

Maar wat zijn precies de criteria van ‘6C51 Gaming disorder’? Het is een patroon van het herhaald spelen van digitale games waarbij er een ‘verzwakte controle’ is over hoe lang, hoe vaak en wanneer er gespeeld wordt en – niet onbelangrijk – wanneer er gestopt moet worden. Daarnaast moet er sprake zijn van een prioriteitsprobleem, waarbij gamen boven alles wordt gedaan, of dat nu belangrijke zake of sociale interactie is. De laatste stap is de meest logische voor het gezonde verstand: doorgaan terwijl er negatieve consequenties beginnen op te treden door het spelen van games.

gameverslaafd
De volledige tekst van de WHO.

Powered by WPeMatico