Er is al meer dan genoeg gezegd over het nieuwe ‘meesterwerk’ van David Cage en zijn studio Quantix Dream. Sinds de studio ooit furore maakte met Fahrenheit en daarna Heavy Rain was duidelijk wat deze studio deed: verhalen vertellen met zo veel mogelijk graphics en met zo veel mogelijk verschillende afsplitsingen zodat je als speler een zo goed als unieke ervaring zou krijgen. Die unieke ervaring bleek een beetje tegen te vallen, want hoewel Quantic Dream games uitblinken in het opzij zetten van hoofdpersonen volgt het verhaal toch altijd een harde lijn waar niet echt van af te wijken is.

Dat is niet anders met Detroit: Become Human. Het draait allemaal om androïdes en wat het betekent om te leven. In de tijd waarin zich het verhaal afspeelt zijn robots niet meer van mensen te onderscheiden zonder een scan, maar zijn ze nog steeds gedegradeerd tot slaafjes. Je kunt er een leasen of kopen en dan doet het ‘ding’ alles wat je wil. Als je ooit een sci-fi film hebt gezien weet je dat dit mis moet gaan en dat gebeurt ook.

Powered by WPeMatico