Fallout is zo’n typische serie wat helemaal je ding is of helemaal niet. Het is een game die een behoorlijke fanbase heeft en die de laatste paar games geen echte veranderingen in gameplay meer heeft meegemaakt. Het zijn altijd grote open werelden die volledig waren toegespitst op single player campaigns en al jouw acties hadden ergens invloed op. Nu heeft Bethesda bedacht dat het wel tof zou zijn deze open wereld online te brengen en jou met andere gamers in die open wereld te laten spelen. Hoe dit heeft uitgepakt? Lees vooral verder.

De game begint zoals praktisch elke andere Fallout titel. Je wordt wakker in een atoombunker, maakt je karakter aan, wandelt wat rond terwijl je een kleine tutorial volgt en je stapt de wijde wereld in. so far, so good. Terwijl je door de apocalyptische wereld loopt en wat missies gedaan hebt zul je snel genoeg wat andere spelers tegenkomen. Ook prima, want dit was ook de bedoeling. Maar toch merk je gaandeweg dat deze game niet echt aanvoelt als een Fallout game. Het is lastig te omschrijven, maar het voelt een beetje alsof je een Rolex om je pols hebt hangen, die er 100% uitziet als een Rolex, maar waarvan je stiekem weet dat het eigenlijk toch geen Rolex is. Maar waar ligt dat dan aan?

plaatjex2

Powered by WPeMatico