Hearthstone, de digitale cardgame (denk Magic the Gathering) bestaat al sinds 2014. Inmiddels zijn we elf uitbreidingen verder en zou je zeggen dat er niet meer veel nieuws te doen is in een formaat dat relatief hetzelfde blijft: 30 leven aan elke kant, speel minions en spreuken om dat levenstotaal aan de andere kant naar nul te krijgen. Het slop zat er vooral het laatste jaar goed in: Rastakhan’s Rumble deed heel weinig om het compleet vastgelopen speelveld los te wrikken. Dat heeft alles te maken met het systeem dat Hearthstone op een gegeven moment is gaan gebruiken om bepaalde sets kaarten uit ‘standaard’spel te halen. Besloten werd dat alleen de sets van de laatste twee jaar mochten meedoen en dat de voorgaande jaren er bij de eerste nieuwe set van het jaar uitvlogen.

Dat is met Rise of Shadows eindelijk gebeurd, en als speler ben ik daar blij toe mee. Journey to Un’Goro en vooral Knights of the Frozen Throne waren toffe sets, met één levensgroot probleem dat ‘power creep’ heet. De sets waren relatief te sterk, waardoor bijna alles wat daarna kwam alleen maar zorgde dat bepaalde kaarten uit die sets beter gebruikt konden worden. Het zorgde voor een metagame die zowel in de esports toernooien als in ranked play vreselijk saai aanvoelde. Je zag keer op keer precies dezelfde decks, met precies dezelfde afloop. Dat is nu – thank God – voorbij.